De Pastorale Eenheid van Essen, Kalmthout en Wuustwezel (Centrum, Sterbos en Braken)
maandag 9 september 2024
Eerste communie 2025
zondag 3 maart 2024
zaterdag 9 december 2023
zaterdag 25 maart 2023
zaterdag 9 april 2022
zondag 27 februari 2022
Over het boek Ecclesiasticus
Een Bijbelboek met 3 namen en toch niet te vinden?
De lezingen van de zondag werden voorbereid in de
bezinningsgroep…. Wat zuchten
eerst, en dan bijna paniek! De lezing was niet in de Bijbel te vinden ….Dat kan
toch niet…. Wat was er aan de hand? Mocht die bijbel er dan niet zijn? Had de
drukkerij iets vergeten? Was de koper in het zak gezet? …Vraag het maar aan de
pastoor?... .Maar die moet dan
toch ook weer eens diep gaan graven. Waarom staat het hier wel en daar weer niet?
Het ging over de mooie lezing uit het Boek van de Wijsheid
van Jezus Sirach., ook wel eens Ben Sirach, de zoon va Sirach genoemd of het
boek Ecclesiasticus.
Wat is er aan de hand? Het boek Wijsheid van Jezus Sirach,
samen met 10 andere boeken maken deel uit van de Deuterocanonieke boeken.
Boeken die niet opgenomen zijn in de Joodse Bijbel.
De Joodse Bijbel werd ook pas na het sterven van Jezus samen gebracht tot een canon van boeken die
dienden worden opgenomen te worden in de Bijbel.
De voorwaarden om opgenomen te worden als boek in de Joodse bijbel
waren.
1 de traditie, zoals het boek Genesis of Exodus, of als 2de
voorwaarde, geschreven in het beloofde land en in het Hebreeuws.
De wijsheid van Jezus Sirach is geschreven rond 180 voor
Christus in Jeruzalem in het Hebreeuws dus waren de voorwaarden vervuld…. Maar op elke regel zijn uitzonderingen.
Ten tijde dat de Joodse Bijbel werd opgesteld was er geen Hebreeuwse tekst meer
van het boek van Jezus Sirach.
In Alexandrië, waar ook Joden uit de Diaspora leefden, was
er een Griekse vertaling opgenomen in hun verzameling van boeken en zo kwam de
Griekse versie ook in de katholieke bijbel maar niet in de Joodse Bijbel.
Sommige Bijbelvertalingen, meestal meer van protestantse traditie, baseren zich
dan ook enkel op de Joodse Bijbel, en daar ontbreken dan de Deuterocanieke
bijbelteksten in.
De Bijbelvertalers, Hiëronymus zou nog een Hebreeuwse tekst
gehad hebben van het boek Jezus SIrach, maar die is dan weer verdwenen en het
werd niet meer in de Joodse traditie opgenomen.
Voor we allemaal dezelfde teksten zullen lezen Joden,
Protestanten en alle Katholieken, zal nog een tijdje duren, maar kijk maar eens
in je Bijbel of de 1e lezing van de 8ste zondag van het
Jaar C uit het bijbelboek Jezus Sirach zich ook in je Bijbel bevindt.
Als dat niet het geval is, heb je een editie die een beetje
dunner is en waarschijnlijk ook de andere Deuterocanonieke boeken niet bezit,
ze leunt dan meer aan bij de Joodse Bijbel, de Wijsheid van Jezus Sirach staat
er niet in maar dankzij uw favoriete weekblad heb je deze wijsheid weer op zak.
Bernard De
Preter
zondag 13 februari 2022
Groeien in geloof in 2022
We leven in het jaar 2022, in het derde millennium. We zijn dit jaar begonnen met heel veel nieuwe voornemens en wensen. We willen dit jaar anders leven dan de laatste twee jaar. Door de besmettingen van Corona, Omikron en nog andere ziekten hebben we allemaal heel veel verloren en in het bijzonder onze familieleden en vrienden. We zijn er nog niet van af. Maar toch willen we gewoon verder leven met volle hoop voor een betere toekomst.
De
laatste twee decennia vinden er heel veel ontwikkelingen en een enorme groei
plaats op allerlei vlakken, zowel in onze samenleving als in ons persoonlijk
leven. Bijvoorbeeld: het ontwikkelingsproces op het gebied van technologie en
de digitale steun van het internet, de grote aandacht voor de medische zorg, de
balans tussen fysiologische en psychologische terreinen van een mens. Die
domeinen worden uitvoerig bekendgemaakt en de wereld staat altijd open voor
zulke vernieuwingen.
We
vinden ook een fantastische groei in alle aspecten van ons leven, behalve op
het gebied van ons spiritueel leven. ‘Groeien in ons geloof’ gaat echt
achteruit. Als we even teruggaan naar de jaren ‘80, ‘90 en 2000 schrikt het ons
af om een vergelijking te maken met de tijd waarin we nu leven. We zijn
allemaal erg teleurgesteld en bijna wanhopig voor de toekomst in de Kerk.
We
spreken daar heel veel over, in bijna alle vergaderingen en ontmoetingen. We
stellen ook nieuwe agenda’s op en we formuleren doelstellingen om een mooi
resultaat te halen door het gebruiken van die doelstellingen. We doen ons best
om ze nog bekend te maken via het parochieblad, websites, mails, op tv en
internet en langs mededelingen in de kerk, enz. Maar het resultaat is anders
dan wat we denken en doen. Het is totaal anders in de praktijk. Waarom toch?
Aan
de ene kant genieten we van het luxeleven. Doen we dat misschien te veel? Aan
de andere kant hebben we de hulp van God nodig. Vergeten we dat niet te vaak?
Soms durven we ook niet over ons geloof te spreken.
Hoe
gaan we dan onze verantwoordelijkheid uitoefenen die we beloofd en genomen
hebben toen we de sacramenten ontvingen? Hoe gaan we ons geloof bewaren,
versterken, doorgeven en beleven ondanks alle moeilijkheden die ons voor ogen
staan in deze moderne wereld? Waar zullen we dat geloof terugvinden?
Ik
herinner me de woorden uit de Bijbel: ‘Hemel en aarde zullen verdwijnen,
maar
de woorden van God zullen nooit verdwijnen.’ Matteüs 24:35. ‘De wereld met haar
begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet, blijft tot in eeuwigheid.’
1
Johannes 2:17. De mens denkt al te dikwijls dat hij alles kan regelen met zijn
eigen kracht en met de hulp van moderne media. Maar één ding zal nooit lukken
op die manier: het geloof.
Het
geloof kan niet louter online worden beleefd, maar heeft een reële aanwezigheid
nodig. Dat wil zeggen dat God onze handen en voeten nodig heeft en dat wij Zijn
hart nodig hebben. God is met ons. Hij leeft met ons mee. Hij verwacht van ons
dat we dichter bij Hem willen komen om een mooie liefdesrelatie met Hem op te
bouwen.
Wie
leert om in een echte relatie van liefde te staan tot God, tot de naaste en tot
de wereld, die doet Gods werk en Zijn werk wordt doorgegeven aan de volgende
generatie. Doen we dat echt? Hoe staan wij tegenover God, die Zijn relatie met
ons nooit beëindigt, ook al leven wij vaak alsof Hij niet bestond?
“Wees
niet bang om je tijd aan Christus te geven,” zei de heilige paus Johannes
Paulus II, toen hij over de toekomst van de Kerk in Polen sprak. Hij stelde hen
de eerste christenen als voorbeeld die alles met moed en overtuiging gedaan
hebben. Zolang we gericht zijn op het geluk van anderen ter wille van God, en
niet op dat van onszelf, zullen we met Gods hulp slagen in alles wat we doen en
ondernemen. Zo zullen wij ook verder gaan om van ons geloof te getuigen.
We
zullen altijd bereid zijn om onze relatie met God en onze naasten op te bouwen.
Er wordt van ons nog meer verwacht dat we aan de relatiecultuur in ons
dagelijks leven werken. Dat kan door Jezus, de Goede Herder, na te volgen, die
elk van Zijn schapen kent, zoekt, leidt, geneest, voedt en beschermt. Die
pastorale zorg is het belangrijkste kenmerk van de Kerk van vandaag.
We
zullen bereid zijn om onze verslaving aan sociale media en eigen bezigheden te
leren loslaten en om opnieuw naar God te luisteren, naar elkaar te luisteren en
in het bijzonder om aandacht te schenken aan kinderen. We zullen binding en
genegenheid voor het hemelse ontwikkelen bij de kinderen door van ons geloof te
getuigen en verhalen van de Bijbel voor te lezen. Zo zullen we hen leren om God
lief te hebben. We zullen ook de tijd nemen om samen met hen aan de erediensten
deel te nemen, te bidden, na te denken en heiligenlevens te lezen en samen de
weg van Jezus te gaan.
Wij
christenen moeten in woord en daad ‘samen de weg van Jezus’ blijven gaan, naar
een nieuwe vorm van kerk zijn, doch trouw aan het Evangelie. Laten we daarom
het woord van God in ons hart bewaren en laten we bewerkers van Gods liefde
zijn in deze moderne wereld.
Pater
Abraham




.jpg)
